Mál. nr. 4/2005

4.5.2006

Fimmtudaginn 4. maí 2006 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 4/2005:

A og B

gegn

Húsavíkurbæ

 

og kveðinn upp svohljóðandi

 

Ú R S K U R Ð U R:

A og B hér eftir nefnd kærendur, hafa með kæru, dagsettri 24. nóvember 2005, sem barst kærunefndinni 25. nóvember 2005, skotið til nefndarinnar ákvörðun bæjarráðs Húsavíkurbæjar um sölu íbúðar að D-götu.

 

I.                   Málsmeðferð

Með bréfi, dagsettu 5. janúar, óskaði kærunefnd húsnæðismála eftir greinargerð Húsavíkurbæjar um meðferð málsins og frekari gögnum ef um þau væri að ræða, einnig að tekin yrði afstaða til kærunnar. Greinargerð kærða barst með bréfi dagsettu 6. janúar 2006. Með bréfi dagsettu 10. janúar var greinargerð send kæranda til kynningar. Frekari athugasemdir bárust frá kæranda með bréfum dagsettum 22. janúar og 13. febrúar 2006. Með bréfi dagsettu 27. febrúar 2006 voru kærða sendar athugasemdir kæranda og bárust svör kærða vegna þess með bréfi dagsettu 10. mars 2006.

 

II.                Helstu málsatvik og kæruefni

Húsavíkurbær auglýsti félagslega íbúð sem bærinn átti að D-götu til sölu. Kærendur gerðu tilboð í íbúðina upp á X kr. og gerði leigjandi íbúðarinnar jafn hátt tilboð í íbúðina. Bæjarráð Húsavíkurbæjar ákvað á fundi þann 8. september 2005 að taka tilboði leigjanda og er vísað til þess að það sé gert í samræmi við samþykktar sölureglur íbúða frá 21. júlí 2005, þ.e. gert er ráð fyrir því að hagstæðasta tilboði sé tekið.

Samþykktar sölureglur eru eftirfarandi:

„1 Viðmiðunarverð ákveðið.

  2 Íbúð auglýst til sölu. Tilboða leitað, ákvæði um að taka hagstæðasta tilboði eða hafna öllum.

  3 Ef kaupandi reynist annar en leigjandi þá er leigusamningi sagt upp á grundvelli húsaleigulaga.

  4 Ef leigjendur einstakra íbúða óska eftir að kaupa íbúðir sem þeir eru leigjendur að, skal nota sömu vinnureglur og notaðar eru við sölu annarra íbúða.“

III.      Sjónarmið kærenda

Það er mat kærenda að Húsavíkurbær hafi gert mistök við sölu íbúðarinnar að D-götu. Þau óskuðu eftir rökstuðningi vegna ákvörðunar Húsavíkurbæjar um sölu eignarinnar og fengu hann með bréfi dagsettu 30. september 2005. Kærendur telja ástæður Húsavíkurbæjar fyrir því að hafa tekið tilboði leigjendanna alveg fáránlegar, þ.e. annars vegar að aðstöðumunur fjölskyldnanna sé verulegur og hins vegar að það fylgi því meiri kostnaður að selja kærendum íbúðina heldur en leigjendunum. Þetta sé algjörlega út í hött og þau telja sig ekki geta sætt sig við þessi svör. Kærendur greina frá því að þegar íbúðin hafi verið auglýst til sölu hafi verið búið að segja þeim upp leigusamningi hjá Húsavíkurbæ. Ástæðan hafi verið breytingar á reglum um leiguverð íbúða í eigu Húsavíkurbæjar. Leigan hjá kærendum hafi síðan hækkar um ca X kr. Kærendur telja söluna frábrugðna fyrri sölum íbúða hjá Húsavíkurbæ þar sem sú staða hafi aldrei komið upp áður að tvö jafnhá tilboð séu hæstu tilboðin. Þau telja vinnureglur skorta þegar slík staða komi upp og telja sig hafa sætt sig við niðurstöðu mála ef dregið hefði verið úr spilastokk um það hvoru tilboðinu ætti að taka.

 

IV.              Sjónarmið kærða

Kærði bendir á að málsmeðferð við sölu á íbúðinni að D götu hafi á allan hátt verið í samræmi við vinnureglur og góða viðskiptahætti og á engan hátt frábrugðin málsmeðferð við sölu annarra íbúða hjá Húsavíkurbæ.

Á grundvelli samþykktar nr. 286/2005 um stjórn og fundarsköp Húsavíkurbæjar fer bæjarráð með ráðstöfun eigna sem framkvæmdastjórn bæjarins. Þannig sé ákvörðun um söluheimild vegna einstakra íbúða og um sölu þeirra tekin í bæjarráði að undangenginni sölumeðferð á vegum fasteignasölunnar E. Kærði byggir á því að aðstöðumunur fjölskyldnanna sem áttu hæstu tilboðin hafi verið verulegur. Það hefði augljóslega valdið óþægilegri stöðu fyrir leigjandann ef hans tilboði hefði ekki verið tekið, sérstaklega í ljósi þess að framboð á íbúðarhúsnæði hafi verið mjög takmarkað á Húsavík á þessum tíma. Því hafi verið óvíst hvort viðkomandi fjölskylda hefði fengið húsnæði ef ákvörðun bæjarráðs hefðu verið sú að víkja þeim úr húsinu fyrir aðra kaupendur. Fjölskyldan sem hafi átt jafnhátt tilboð búi einnig í leiguhúsnæði á vegum sveitarfélagsins, þannig að telja verði að hún búi við öryggi í húsnæðismálum þrátt fyrir að tilboði hennar í íbúðina hafi ekki verið tekið.

Kærði vísar til sölureglna um íbúðir í eigu Húsavíkurbæjar sem samþykktar voru í bæjarráði þann 21. júlí 2005, en samkvæmt reglunum sé gert ráð fyrir því að hagstæðasta tilboðinu sé tekið.

Í ljósi þeirrar reynslu sem liggi fyrir varðandi afhendingu íbúða, hvort heldur sé til leigu eða við sölu, til nýrra aðila sé ljóst að sveitarfélagið megi vænta kostnaðar ef tilboði leigjanda íbúðarinnar hefði ekki verið tekið.

 

V.                 Niðurstaða

Málskot kæranda er reist á 1. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998. Hlutverk kærunefndar húsnæðismála er að skera úr ágreiningsmálum er kunna að rísa vegna ákvarðana Íbúðalánasjóðs og húsnæðisnefnda, sbr. 1. mgr. 41. gr. laganna. Með hliðsjón af því mun kærunefndin eingöngu taka til skoðunar þá ákvörðun kærða að taka ekki tilboði kæranda í íbúðina að D-götu.

Í fundargerð bæjarráðs Húsavíkurbæjar þann 8. september 2005 er bókað að fimm tilboð hafi borist í eignina og að samþykkt hafi verið að taka tilboði F og G að upphæð X kr. í samræmi við samþykktar sölureglur íbúða frá 21. júlí 2005.

Í máli þessu var atvikum þannig háttað að fram komu tvö jafnhá tilboð í D-götu, annars vegar tilboð kærenda og hins vegnar tilboð leigjenda eignarinnar, bæjarráð ákvað að taka tilboði leigjendanna. Eins og hér stóð á er það mat kærunefndar húsnæðismála að eðlilegt hafi verið að taka tilboði leigjendanna sem var til þess fallið að firra sveitarfélagið af hugsanlegum kostnaði við afhendingu eignarinnar til annars aðila.

 

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Ekki eru efni til að gera athugasemdir við niðurstöðu bæjarráðs Húsavíkurbæjar frá 8. september 2005 í máli A og B um ákvörðun Húsavíkurbæjar við sölu íbúðar að D-götu.

 

 

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Vífill Oddsson