Mál nr. 16/2003

A gegn Íbúðalánasjóði

10.10.2003

Föstudaginn 10. október 2003 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 16/2003:

 

A

gegn

Íbúðalánasjóði

 

og kveðinn upp svohljóðandi

 

Ú R S K U R Ð U R:

A, X nr. 22, hér eftir nefndur kærandi, hefur með kæru, dags. 23. júlí 2003, sem barst kærunefnd sama dag, skotið til nefndarinnar ákvörðun Íbúðalánasjóðs, hér eftir nefndur kærði, dags. 1. ágúst 2003, um að ráðstafa vaxtabótum kæranda upp í skuld vegna láns kærða til kæranda með veði í  Y nr. 2.

 

I. Málsmeðferð

Kærunefnd húsnæðismála leitaði eftir eftirfarandi gögnum: Leitað var greinargerðar kærða sem barst nefndinni 8. september 2003. Kæranda var sent afrit hennar og gefinn kostur á að gera athugasemdir við fyrrgreinda greinargerð. Var honum gefinn frestur til 18. september 2003 í því skyni. Frekari athugasemdir kæranda hafa ekki borist nefndinni.

Kærunefnd húsnæðismála tók málið til úrskurðar þegar lá fyrir að frekari athugasemdir kæranda bærust ekki.

 

II. Helstu málsatvik og kæruefni

Kærandi var eigandi íbúðar að Y nr. 2. Í apríl 1998 bað kærandi um eignarstöðu á íbúð sinni, vegna væntanlegrar sölu á henni. Var eignarstaðan þá 1.138.095 krónur í skuld. Var skuldin tilkomin vegna viðgerða á húsinu. Hætti kærandi þá að greiða af lánum af íbúðinni og flutti úr íbúðinni 10. desember 1998. Var íbúðin í kjölfarið seld á uppboði.

Eftir uppboðið úthlutaði sýslumaður söluandvirði íbúðairnnar til kröfuhafa, en söluandvirðið dugði ekki til að kærði fengi kröfur sínar greiddar. Greiðsluáskorun var send kæranda 27. apríl 2001 vegna eftistöðva kröfu kærða.

Í kjölfarið var vaxtabótum kæranda fyrir árin 2001, 2002 og 2003 ráðstafað til greiðslu eftirstöðvanna.

Kærandi kærði ráðstöfun kærða á vaxtabótum fyrir árið 2003 upp í umrædda kröfu með bréfi, dags. 23. júlí 2003, og óskaði endurskoðunar á henni.

Kærandi krefst þess að ákvörðun kærða verði felld úr gildi.

 

III. Sjónarmið kæranda

Afstaða kæranda er byggð á kæru, dags. 23. júlí 2003, auk fylgigagna.

Í kærunni kemur fram að ekki hafi verið ræddar né samþykktar neinar áætlanir um viðgerðir á Y nr. 2 og hafi stjórn Verkamannabústaða ekki látið kærendum í té skýringar á því hvernig umræddur viðgerðarkostnaður sé tilkominn. Kærandi hafi einnig farið fram á innlausn íbúðarinnar við húsnæðisnefnd Z, en ekki fengið svör.

Kærandi bendir á að milli áranna 1998 og 1999 hafi umræddur viðgerðarkostnaður hækkað úr 1.138.095 krónum í 1.667.000 krónur. Í maí 1999 hafi kærandi einnig fengið spurnir af því að búið væri að samþykkja mjög dýrar og umfangsmiklar framkvæmdir á ytra byrði hússins og hafi framkvæmdir hafist um sumarið.

Í árslok 1999 hafi kærandi fengið greiðsluyfirlit frá kærða þar sem fram hafi komið að lánin á Y nr. 2 væru uppgreidd og engin vanskil né eftirstöðvar eftir.

Kærandi segir enn fremur að vaxtabótum hans fyrir árin 2001, 2002 og 2003 hafi verið ráðstafað til greiðslu þessa viðgerðarkostnaðar.  Kærandi hafi gert athugasemdir við þetta, m.a. á þeim grundvelli að honum bæri ekki að greiða fyrir fyrrnefndar utanhúsviðgerðir á húsinu. Eftir ítrekuð viðtöl kæranda við starfsfólk kærða hafi kærði farið fram á endurmat á útreikningi á viðgerðarkostnaði frá húsnæðisnefnd Z húsnæðisnefndin hafi orðið við þeirri kröfu kærða og lækkað kostnaðinn um 634.291 krónur. Kærandi telur þó viðgerðarkostnaðinn enn ofreiknaðan og að hann hafi þegar greitt þann kostnað sem honum hafi borið að greiða. Af þessum sökum sé ráðstöfun kærða á vaxtabótum hans óheimil.

 

IV. Sjónarmið varnaraðila

Kærði telur flutning kæranda úr íbúð hans ekki geta firrt hann ábyrgð á hlutdeild í viðgerðarkostnaði og það að kærandi hafi hætt að greiða af lánum hafi óhjákvæmilega leitt til uppboðs á íbúðinni.

Kærði bendir á að af frumkvæði kærða hafi fjárhæð viðgerðarkostnaðar verið leiðrétt og jafnframt felldir niður kostnaðarliðir vegna viðhalds innanhúss. Kærði hafi ekki að öðru leyti getað endurskoðað ákvörðun húsnæðisnefndar Z um viðgerðarkostnaðinn.

Við úthlutun sýslumanns á söluverði íbúðarinnar hafi húsnæðisnefndinni verið úthlutað fyrir umræddum viðgerðarkostnaði á undan kröfum kærða. Kærði hafi því ekki fengið fulla greiðslu á gjaldföllnum kröfum sínum og því farið fram á hlutdeild í greiðslu vaxtabóta til kæranda.

 

V. Niðurstaða

Í málinu liggur fyrir að kærði ráðstafaði vaxtabótum kæranda til greiðslu meintar skuldar kæranda við kærða sem kærði heldur fram að hafi orðið til í kjölfar úthlutunar sýslumanns eftir uppboð á íbúð kæranda að Y nr.2. Af gögnum málsins má sjá að á nefndu uppboði var kærði hæstbjóðandi í íbúðina en húsnæðisnefnd Z gekk inn í tilboð eins og henni var heimilt að lögum. Var söluandvirði íbúðarinnar 4.943.089. Lýsti kærði kröfum í eignina að fjárhæð 4.805.167 krónur en fékk úthlutað 3.176.933. Eftirstöðvar þessa voru 1.652.721 króna, en auk dráttarvaxta og kostnaðar voru eftirstöðvar kröfu kærða 1.652.721 krónur. Að kröfu kæranda fór kærði fram á endurskoðun á kröfu húsnæðisnefndar Z  í söluandvirði íbúðar kæranda að Y nr. 2 og féllst húsnæðisnefndin á að lækka kröfu sína um 634.291 krónur og greiddi kærða umrædda fjárhæð með vöxtum. Lækkaði krafa kærða á hendur kæranda þar af leiðandi um sömu fjárhæð.

Samkvæmt því sem hér hefur verið rakið er krafa kærða á hendur kæranda tilkomin vegna vanskila hans á láni, en er ekki skuld vegna viðgerðarkostnaðar á Y nr. 2. Umræddur viðgerðarkostnaður hafði einungis áhrif á úthlutun söluandvirðis umræddar íbúðar í kjölfar uppboðs á henni vegna vanskila kæranda. Verður ekki séð að sú skylda hvíli á kærða að kanna forsendur einstakra krafna sem lýst var í söluandvirði eignarinnar umfram það sem hann hefur þegar gert, enda er framkvæmd slíkra útboða og rástöfun söluandvirðis þeirra ekki á verksviði kærða heldur sýslumanna, skv. lögum um nauðungarsölu nr. 90/1991.

Heimild kærða til að ráðstafa vaxtabótum til greiðslu eftirstöðva lána og afborganna kærða byggist á 13. tölul. 19. gr. reglugerðar nr. 990/2001 sem sett er á grundvelli    B-liðar 69. gr. laga nr. 75/1981, um tekjuskatt og eignarskatt, með síðari breytingum. Samkvæmt ákvæðinu er kæranda heimilt að draga gjaldfallnar afborganir og vexti af lánum kærða frá vaxtabótum.

Að þessu virtu er það niðurstaða kærunefndar að ekki verði annað séð en að kærða hafi verið heimilt að ráðstafa vaxtabótum kæranda til greiðslu eftirstöðva af kröfu hans á hendur kæranda vegna láns með veði í Y nr. 2. Ber því að hafna kröfu kærða um að ákvörðun kærða verði felld úr gildi.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

 

Kröfu Karls Hjartarsonar um að ákvörðun Íbúðalánasjóðs um ráðstöfun á vaxtabótum kærða til greiðslu kröfu sem tilkomin er vegna vanskila kæranda á láni með veði íY nr. 2, verði felld úr gildi, er hafnað.

  

 

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Óskar Bergsson