Mál nr. 18/2003

A gegn félagsmálaráði Reykjavíkurborgar

23.10.2003

Fimmtudaginn 23. október 2003 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 18/2003:

 

A

gegn

félagsmálaráði Reykjavíkurborgar

 

og kveðinn upp svohljóðandi

 

Ú R S K U R Ð U R:

A, X nr. 23, hér eftir nefndur kærandi, hefur með kæru, dags. 18. ágúst 2003, sem barst kærunefnd 20. ágúst sama ár, skotið til nefndarinnar ákvörðun félagsmálaráðs Reykjavíkurborgar, hér eftir nefnd kærði, dags. 8. ágúst 2003, um að synja kæranda um viðbótarlán.

 

I. Málsmeðferð

Kærunefnd húsnæðismála leitaði eftir eftirfarandi gögnum: Leitað var greinargerðar kærða sem barst nefndinni 26. september 2003. Kæranda var sent afrit hennar og gefinn kostur á að gera athugasemdir við fyrrgreinda greinargerð. Var honum gefinn frestur til 20. október 2003 í því skyni. Frekari athugasemdir kæranda hafa ekki borist nefndinni.

Kærunefnd húsnæðismála tók málið til úrskurðar þegar lá fyrir að frekari athugasemdir kæranda bærust ekki.

 

II. Helstu málsatvik og kæruefni

Með umsókn, dags. 11. júlí 2003, sótti kærandi um viðbótarlán til kærða á grundvelli reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, með síðari breytingum. Umsókn kæranda var synjað með bréfi, dags. 8. ágúst 2003. Voru forsendur synjunarinnar þær að tekjur kæranda væru yfir viðmiðunarmörkum 5. gr. reglugerðar 783/1998, með síðari breytingum, og að aðstæður hans féllu að öðru leyti ekki undir undanþáguskilyrði starfsreglna kærða um viðbótarlán.

Kærandi kærði niðurstöðu kærða til kærunefndar húsnæðismála með kæru, dags. 18. ágúst 2003, og óskaði endurskoðunar á henni.

Kærandi krefst þess að ákvörðun kærða verði felld úr gildi.

 

III. Sjónarmið kæranda

Afstaða kæranda er byggð á kæru, dags. 18. ágúst 2003, auk fylgigagna.

Í kærunni kemur fram að kærandi hafi sótt um viðbótarlán en verið synjað. Kærandi bendir á að þrátt fyrir að kærandi hafi góð laun sem stendur sé eignastaða hans ekki nægilega góð til þess að hann geti keypt sér þokkalega íbúð. Fái hann ekki viðbótarlán verði hann að fara í vafasama fjárfestingu sem gæti kostað hann offjár og áhættu. Hins vegar dugi laun hans til að standa undir greiðslum af viðbótarláni.

 

IV. Sjónarmið varnaraðila

Sjónarmið kærða eru byggð á greinargerð kærða, dags 26. september 2003, auk fylgigagna.

Kærði segir að í starfsreglum hans sem settar séu á grundvelli 2. mgr. 7. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, með síðari breytingum, séu sett almenn skilyrði fyrir staðfestingu kærða á umsókn um viðbótarlán. Jafnframt sé kveðið á um hvaða sjónarmið sem horfa skuli til við mat á því hvort veita skuli undanþágu frá tekju- og eignamörkum skv. 7. gr. reglugerðarinnar. Þau sjónarmið séu mikil skuldsetning, atvinnuleysi, veikindi eða ófullnægjandi húsnæði.

Við afgreiðslu umsóknar kæranda hafi legið fyrir greinargerð starfsmanns kærða, greiðslumat frá banka og staðfest endurrit skattframtala síðastliðin þrjú ár. Samkvæmt þessum gögnum hafi tekjur kæranda verið um 39% hærri en viðmiðunartekjumörk reglugerðar nr. 783/1998. Aðstæður kæranda hafi verið kannaðar í tengslum við málið og m.a. byggt á þeim upplýsingum sem hann hafi veitt ráðgjafa kærða. Kærandi sé ungur maður í fullri vinnu og barnlaus. Hann búi hjá ættingjum og skuldir hans nemi 554.759 krónum. Aðstæður hans hafi því ekki verið með þeim hætti að féllu undir undanþáguheimildir 7. gr. reglugerðarinnar og starfsreglur félagsmálaráðs. Í ljósi þessa hafi það verið niðurstaða kærða að hafna umsókn kæranda.

 

V. Niðurstaða

Málskotsheimild kæranda er reist á 2. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál, nr. 44/1998, sbr. lög nr. 77/2001 og 18. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998.

Málið varðar þá ákvörðun félagsmálaráðs Reykjavíkurborgar að synja kæranda um að samþykkja veitingu viðbótarláns, sbr. 9. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998. Voru forsendur synjunarinnar of háar tekjur kæranda sem voru yfir þeim tekjumörkum sem kveðið er á um í 5. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, sbr. reglugerð nr. 395/2001, auk þess sem talið var að kærandi uppfyllti ekki undanþáguákvæði samþykktar kærða um samþykki viðbótarlána.

Þau lagaákvæði sem gilda um viðbótarlán er að finna í VII. kafla laga um húsnæðismál, nr. 44/1998, en einnig hefur verið sett reglugerð um viðbótarlán sem er nr. 783/1998, sbr. reglugerð nr. 395/2001. Samkvæmt fyrrgreindum lagaákvæðum og reglugerð er gert ráð fyrir að einstaklingar leiti til hlutaðeigandi húsnæðisnefndar og óski eftir staðfestingu húsnæðisnefndar á rétti til viðbótarláns. Það er því í verkahring húsnæðisnefnda að meta hvort umsækjandi uppfylli skilyrði til að fá viðbótarlán.

Í 1. mgr. 7. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, er fjallað um heimild sveitarfélags til veita undanþágur frá tekjumörkum, en þar kemur fram að húsnæðisnefnd sé heimilt að veita umsækjanda, sem hefur tekjur og/eða eignir fyrir ofan tilgreind mörk 5. og 6. gr., undanþágu frá tekju- og/eða eignamörkum á grundvelli mats á högum hans, svo sem vegna mikilla skuldsetninga, atvinnuleysis, veikinda eða ef hann býr við ófullnægjandi húsnæðisaðstöðu. Á grundvelli 2. mgr. 7. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, hefur félagsmálaráð Reykjavíkurborgar sett sér reglur sem kveða m.a. nánar á um beitingu ofangreindrar undanþáguheimildar. Þar segir m.a. að heimilt sé að veita umsækjanda undanþágu frá tekju- og/eða eignamörkum á grundvelli mats á högum hans, en mikil skuldsetning, atvinnuleysi, veikindi eða ófullnægjandi húsnæði réttlæti undanþágu.

Í málinu er óumdeilt að kærandi er yfir þeim tekjumörkum sem sett eru í 5. gr. reglugerðar nr. 783/1998, með síðari breytingum, en meðalárstekjur hans síðastliðin þrjú ár eru 3.151.682 krónur. Hann er hins vegar undir eignamörkum reglugerðarinnar. Af gögnum málsins má ráða að farið hafi verið yfir mál kæranda og ákvörðun kæranda m.a. byggst á skattframtölum, greiðslumati banka og upplýsingum sem fengnar voru í viðtali við hann. Kærandi er ungur maður og nema skuldir hans 554.759 krónum. Jafnframt er kærandi með atvinnu og hefur ekki annað komið fram en að hann sé hraustur. Kærandi býr hjá ættingjum sínum og eru breytingar á þeim högum hans ekki fyrirsjáanlegar. Á þessum forsendum byggði kærði það mat sitt að kærandi uppfyllti ekki skilyrði um undanþágu frá tekjumörkum reglugerðar nr. 783/1998, sbr. reglugerð nr. 395/2001. Í ljósi þess sem hér hefur verið rakið er það mat kærunefndar að ekkert hafa komið fram í málinu sem bendi til annars en að mat kærða hafi verið byggt á réttum forsendum, enda uppfyllir kærandi engin þau undanþáguskilyrði sem tilgreind eru í samþykkt kærða um viðbótarlán.

Með vísan til framangreinds er það því niðurstaða kærunefndar að kærða hafi verið heimilt að hafna umsókn kæranda um viðbótarlán. Ber því að hafna kröfu kæranda.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

 

Kröfu A, um að synjun félagsmálaráðs Reykjavíkurborgar á umsókn hans um viðbótarlán verði felld úr gildi, er hafnað.

 

 

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Óskar Bergsson