Mál nr. 6/2004

17.9.2004

Föstudaginn 17. september 2004 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 6/2004:

   

A og B

gegn

fjölskylduráði Hafnarfjarðar

   

og kveðinn upp svohljóðandi

    

Ú R S K U R Ð U R:

A og B, bæði til heimilis að H, hér eftir nefnd kærendur, hafa með kæru, dags. 27. júlí 2004, sem barst kærunefnd sama dag, skotið til nefndarinnar ákvörðun fjölskylduráðs Hafnarfjarðar, hér eftir nefnt kærða, tekin á fundi kærða 23. júní sl. en tilkynnt kærendum með bréfi dags. 24. júní sl. Með ákvörðuninni var synjað umsókn kærenda um viðbótarlán.

 

I. Málsmeðferð

Með bréfi, dags. 30. júlí 2004, leitaði kærunefnd upplýsinga og gagna hjá kærða og afstöðu til kærunnar. Barst bréf kærða, dags. 25. ágúst 2004, ásamt fylgigögnum 26. ágúst 2004. Sama dag var kærendum sent afrit bréfs og gagna og gefinn kostur á að gera athugasemdir. Athugasemdir bárust ekki.

 

II. Helstu málsatvik og kæruefni

Með umsókn dags. 1. júní 2004 sóttu kærendur um viðbótarlán til kaupa á stærri íbúð en þau eiga von á öðru barni sínu í febrúar á næsta ári og búa í tveggja herbergja, 57 fermetra íbúð. Annar kærenda fékk árið 2003 viðbótarlán til kaupa á íbúð þeirri sem fjölskyldan býr nú í og sóttu kærendur því um undanþágu frá þeirri reglu, sem fram kemur í 7. tl. starfsreglna Hafnarfjarðarbæjar um viðbótarlán, að handhafi láns geti ekki sótt um að nýju fyrr en að liðnum fjórum árum frá veitingu fyrra láns. Með bréfi, dags. 24. júní 2004, synjaði kærða umsókn kærenda.

 

III. Sjónarmið kærenda

Í kæru kemur fram að íbúð kærenda sé mjög lítil eða tveggja herbergja, 57 fermetra. Þau sjálf og fjögurra ára sonur þeirra sofi í svefnherberginu sem sé um tíu fermetrar en þar sé ekki pláss fyrir viðbótarrúm handa barninu sem von sé á. Ungu barni fylgi einnig margt annað sem ekki sé pláss fyrir. Fram kemur að kærendur hafa fundið þriggja herbergja íbúð í Hafnarfirði sem þau langar að festa kaup á en telja sig ekki geta það nema fá viðbótarlán til kaupanna. Þau hafa ekki áhuga á að flytja úr bæjarfélaginu þar sem þau starfi bæði í X og sonur þeirra uni sér vel á leikskóla. Kærendur telja að húsnæði þeirra verði óviðunandi þegar fjölgar í fjölskyldunni og því eigi kærða að veita undanþágu frá áðurnefndu ákvæði. Með kæru fylgir myndband af núverandi íbúð kærenda auk gagna um fjárhagslega stöðu þeirra.

 

IV. Sjónarmið kærða

Í greinargerð kærða kemur fram að í starfsreglum vegna viðbótarlána segi að unnt sé í undantekningartilvikum að heimila frávik frá viðmiðunarmörkum starfsreglna ef brýnar rökstuddar ástæður komi fram að mati ráðsins. Annar kærenda hafi sótt um viðbótarlán fyrir tæpu ári síðan, í júní 2003, vegna íbúðar þeirrar sem fjölskyldan býr nú í og fengið. Starfsreglur þær sem kærði starfi eftir hafi verið staðfestar í apríl 2003 og því hafi kærendur mátt gera sér fulla grein fyrir að um aðra lánveitingu eftir eitt ár yrði ekki að ræða. Fram kemur að kærða telji ekki að aðstæður kærenda séu með þeim hætti að þær gefi tilefni til undanþágu frá fjögurra ára reglunni.

 

V. Niðurstaða

Málskot kærenda er reist á 1. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998. Hin kærða ákvörðun var tekin 23. júní 2004 en birt kærendum með bréfi dags. 24. júní 2004. Kæra er dags. 27. júlí 2004 og barst kærunefnd sama dag. Með kærunni fylgir bréf, dags. 2. júlí 2004, þar sem röksemdir kærenda fyrir kæru koma fram.

Í fyrrgreindu ákvæði laga um húsnæðismál segir að málsaðili skuli skjóta ákvörðun til kærunefndar húsnæðismála innan fjögurra vikna frá því að viðkomandi barst vitneskja um ákvörðun. Eins og áður hefur komið fram var ákvörðun kærða tilkynnt kærendum með bréfi sem dagsett er fimmtudaginn 24. júní 2004. Réttaráhrif birtingar eru miðuð við að ákvörðun sé komin til aðila. Svo unnt sé að taka kæru til meðferðar verður að miða við að kæra hafi ekki borist kærendum fyrr en þriðjudaginn 29. júní. Rétt er að skýra þann vafa sem ríkja kann um hvenær ákvörðun hafi verið birt viðkomandi þeim í hag. Í máli þessu ber sérstaklega að líta til þess að í bréfi kærða eru veittar leiðbeiningar um kæruleið en ekki um kærufrest eins og þó er skylt skv. 2. tölul. 2. mgr. 20. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Kærunefnd lítur því svo á að kæra sé komin fram innan kærufrests og tekur málið til úrskurðar.

Samkvæmt 2. mgr. 4. gr. reglugerðar nr. 783/1998, sem byggð er á lögum um húsnæðismál nr. 44/1998 er sveitarstjórn heimilt að setja í reglur nánari fyrirmæli um þau atriði er húsnæðisnefnd skal líta til við mat á þörf umsækjanda fyrir viðbótarlán. Í 2. málsl. 2. mgr. 30. gr. og 2. tl. 14. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998 er eitt af verkefnum húsnæðisnefnda að leggja mat á þörf einstaklinga, sem búa við erfiðar aðstæður, á viðbótarláni og hvort þeir uppfylli skilyrði í því efni og skal hafa hliðsjón af fjölskyldustærð, eignum, tekjum, íbúðarstærð og gerð húsnæðis. Á grundvelli fyrrgreindra laga og reglugerðar staðfesti bæjarstjórn Hafnarfjarðar 29. apríl 2003 reglur um viðbótarlán til íbúðakaupa, en þar eru að finna nánari fyrirmæli um þau atriði er líta skal til við mat á umsóknum um viðbótarlán.

Í 7. tölulið reglnanna kemur fram að handhafa viðbótarláns er heimilt að sækja um viðbótarlán að nýju að liðnum 4 árum frá veitingu fyrra láns. Reglur þessar lágu fyrir þegar annar kærenda var veitt heimild fyrir viðbótarláni þann 4. júní 2003. Í sama tölulið kemur fram að kærði geti veitt undanþágu frá viðmiðunarmörkum skv. reglunum er brýnar rökstuddar ástæður koma til að mati ráðsins. Það er mat kærða að aðstæður umsækjenda séu ekki með þeim hætti nú að þær gefi tilefni til undanþágu frá umræddri reglu. Samkvæmt 78. gr. stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33/1944 skulu sveitarfélög sjálf ráða málum sínum eftir því sem lög ákveða og sætir mat þetta því ekki endurskoðun kærunefndar.

Ekki verður séð af gögnum málsins að meðferð umsóknar kærenda hafi verið ábótavant að öðru leyti en því að bréf sem kærendum var sent og hafði að geyma ákvörðun kærða, sbr. bréf, dags. 24. júní 2004, er gagnrýnisvert að því leyti að kærendum er ekki leiðbeint um að hægt sé að krefjast rökstuðnings fyrir synjun, sbr. 1. tl. 2. mgr. 20. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993, sbr. 1. mgr. 22. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993. Eins og áður er komið fram er í bréfinu heldur ekki að finna leiðbeiningar um kærufrest.

Þar sem ofangreindir annmarkar teljast ekki verulegir verður að telja með vísan til framanritaðs að synjun kærða hafi verið réttmæt og því ekki efni til að fella hana úr gildi.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Kröfu A og B, um að synjun fjölskylduráðs Hafnarfjarðar á umsókn þeirra um viðbótarlán verði felld úr gildi, er hafnað.

 

    

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Vífill Oddsson