Mál nr. 3/2005

16.11.2005

Föstudaginn 16. nóvember 2005 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 3/2005:

 

A

gegn

Íbúðalánasjóði

 

og kveðinn upp svohljóðandi

 

Ú R S K U R Ð U R:

 

A, hér eftir nefndur kærandi, hefur með kæru, dagsettri 11. ágúst 2005, sem barst kærunefnd 12. ágúst sama ár, skotið til nefndarinnar ákvörðun Íbúðalánasjóðs, hér eftir nefndur kærði, dagsettri 8. ágúst 2005, þar sem kæranda er synjað um endurgreiðslu vaxtabóta, sem höfðu gengið upp í skuld sambýliskonu kæranda hjá Íbúðalánasjóði.

 

I. Málsmeðferð

Með bréfi, dagsettu 15. ágúst 2005, óskaði kærunefnd húsnæðismála eftir upplýsingum um meðferð málsins og frekari gögnum ef þau væru fyrir hendi hjá Íbúðalánasjóði, einnig að tekin yrði afstaða til kærunnar. Greinargerð kærða barst með bréfi dagsettu 22. ágúst 2005. Með bréfi dagsettu 25. ágúst var greinargerðin send kæranda til kynningar. Frekari athugasemdir bárust frá kæranda með bréfi dagsettu 31. ágúst 2005.

 

II. Helstu málsatvik og kæruefni

Kærandi keypti íbúð að B í janúar 2004. Hann hóf sambúð með D þann 22. janúar 2004. Kærandi fékk greiddar vaxtabætur vegna kaupa íbúðarinnar og fékk sambýliskona hans helming þeirra og var sá hluti tekinn upp í skuld hennar við kærða. Var þetta gert á grundvelli þess að þau voru skráð í sambúð.

  

III. Sjónarmið kæranda

Kærandi lítur svo á að hann eigi fullan rétt á greiðslu vaxtabóta án skerðingar. Hann hafi keypt íbúðina að B áður en hann kynntist og hóf sambúð með sambýliskonu sinni, þegar af þeirri ástæðu eigi hann einn rétt til vaxtabótanna. Einnig telur hann ekki rétt með hliðsjón af yfirlýsingum Íbúðalánasjóðs þegar íbúð sambýliskonu hans var seld á uppboði þann 19. nóvember 2002 um að sjóðurinn myndi ekkert aðhafast frekar við innheimtu kröfunnar, nema að reglur hafi verið brotnar sbr. reglugerð nr. 119/2003. Þetta hafi ekki verið virt í ljósi þess að vaxtabætur voru teknar upp í skuld hennar.

 

IV. Sjónarmið kærða

Kærði bendir á að vaxtabætur sem einstaklingur fær greiddar gangi upp í skuld viðkomandi við sjóðinn á grundvelli 19. gr. reglugerðar nr. 990/2001 um greiðslu vaxtabóta. Kærði vísar einnig til 7. mgr. B-liðar 68. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og eignarskatt um skiptingu vaxtabóta, þar sem fram kemur að vaxtabótum skuli skipt milli sambýlisfólks sem er samskattað. Kærði telur sig ekki hafa val þar sem kveðið sé á um í lögum að vaxtabætur einstaklinga sem eru í vanskilum við Íbúðalánasjóð verði nýttar til greiðslu þeirrar skuldar. Ákvörðun og útreikningur vaxtabóta byggist á skattalögum og reglum um það fær kærði engu ráðið. Kærði bendir á að hann hafi ekki farið í innheimtuaðgerðir vegna skuldar sambýliskonu kæranda heldur hafi vaxtabæturnar runnið upp í skuld hennar við Íbúðalánasjóð með vísan til framangreindra ákvæða.

 

V. Niðurstaða

Málskot kæranda er reist á 1. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998. Hlutverk kærunefndar húsnæðismála er að skera úr ágreiningsmálum er kunna að rísa vegna ákvarðana Íbúðalánasjóðs og húsnæðisnefnda sbr. 1. mgr. 41. gr. laganna. Með hliðsjón af því mun kærunefndin eingöngu taka til skoðunar þá ákvörðun kærða að synja um endurgreiðslu vaxtabóta.

Kæranda voru ákvarðar vaxtabætur vegna kaupa á íbúð. Hann sætti sig ekki við að helmingur vaxtabóta sem greiddar voru vegna kaupanna rynnu til sambýliskonu hans, þar sem hann hafi keypt íbúðina áður en hann hóf sambúðina. Eins og kveðið er á um í 2. mgr. 19. gr. reglugerðar nr. 990/2001 greiðast vaxtabætur rétthafa að því marki sem eftirstöðvum nemur þegar frá hafa verið dregnar ýmsar skuldir og gjöld, þar með taldar gjaldfallnar afborganir og vextir af lánum Íbúðalánasjóðs.

Við greiðslu bótanna var litið til þess að kærandi var í sambúð og fékk sambýliskona hans því helming greiðslunnar, sbr. 1. mgr. 12. gr. reglugerðarinnar. En þar segir: „Skipta skal vaxtabótum til helminga milli hjóna. Sama gildir um sambýlisfólk sem uppfyllir skilyrði fyrir samsköttun skv. 3. mgr. 63. gr. laga nr. 75/1981 í lok tekjuárs, enda þótt það óski ekki samsköttunar. Séu skilyrði samsköttunar uppfyllt í árslok, skulu vaxtabætur ákvarðaðar allt árið eins og gildir um hjón.“

Greiðsla vaxtabóta byggir á 1. mgr. B-liðar 68. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og eignarskatt. Við greiðslu vaxtabóta er litið til ákveðinna gjalda og skulda þess aðila er greiðsluna fær sbr. 2. mgr. 19. gr. reglugerðar nr. 990/2001. Þar sem sambýliskona kæranda átti rétt til helmings vaxtabótanna rann sá hluti upp í skuld hennar við kærða sbr. 1. mgr. 12. gr. reglugerðarinnar. Kærði hafi ekki hafið innheimtuaðgerðir vegna skuldarinnar heldur runnu vaxtabætur sambýliskonu kæranda upp í skuldina samkvæmt fyrirmælum framangreindra reglna þar um. Kærða ber að fara eftir þeim reglum sem gilda um vaxtabætur, hvort sem er um að ræða ákvörðun þeirra eða afgreiðslu eftir að þær hafa verið ákvarðaðar við álagningu opinberra gjalda. Kærði hefur því engar forsendur til annars en að taka við greiðslunni samkvæmt lögbundnum fyrirmælum.

Kæru um að synjun Íbúðalánasjóðs um endurgreiðslu vaxtabóta verði felld úr gildi er hafnað. Kærunefnd húsnæðismála telur því ekki efni til að gera athugasemdir við afgreiðslu Íbúðalánasjóðs.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Kæru A um að synjun Íbúðalánasjóðs um endurgreiðslu vaxtabóta verði felld úr gildi er hafnað.

 

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Vífill Oddsson