Mál nr. 7/2009

Mánudaginn 2. nóvember 2009 var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 7/2009:

A ehf.

gegn

Íbúðalánasjóði

og kveðinn upp svohljóðandi

Ú R S K U R Ð U R:

B, fyrir hönd A ehf., hér eftir nefnt kærandi, hefur með kæru, dagsettri 17. september 2009, skotið til nefndarinnar ákvörðun Íbúðalánasjóðs, hér eftir nefndur kærði, dagsettri 9. september 2009, þar sem kæranda var synjað um undanþágu frá bankaábyrgð vegna A ehf.

I. Málsmeðferð

Með bréfi, dagsettu 17. september 2009, óskaði kærunefnd húsnæðismála eftir upplýsingum um meðferð málsins og frekari gögnum ef þau væru fyrir hendi hjá Íbúðalánasjóði, einnig að tekin yrði afstaða til kærunnar. Kærði óskaði eftir viðbótarfresti vegna þess til 12. október 2009. Greinargerð kærða barst með bréfi, dagsettu 12. október 2009. Með bréfi dagsettu 13. október 2009 var greinargerðin send kæranda til kynningar. Ekki bárust frekari athugasemdir frá kæranda.

II. Helstu málsatvik og kæruefni

Kærandi sótti um undanþágu frá bankaábyrgð með bréfi dagsettu 13. ágúst 2008. Á fundi stjórnar kærða 1. september 2009 var kæranda synjað um undanþáguna og tilkynnt með bréfi kærða, dagsettu 9. september 2009. Kærandi skaut því málinu til kærunefndar húsnæðismála.

III. Sjónarmið kæranda

Kærandi greinir frá því að um sé að ræða íbúðalán á þrjú raðhús en fjögur raðhús séu í lengjunni.

Kærandi hafi verið búinn að fá lán á eitt húsið með bankatryggingu frá SPRON, sem dugi kannski fyrir hin húsin, og loforði um að fá bankatryggingu frá SPRON á hin húsin þegar hann færi fram á það, enda yrði lánið notað til að greiða inn á yfirdrátt hjá SPRON. En sá banki hafi fallið og Nýi Kaupþing banki hf. tekið yfir skuld kæranda við SPRON en geri ekkert með loforðið og ætli að þvinga kærnada til að taka óhagstætt lán frá sér með því að synja kæranda um bankaábyrgð til að greiða umrædda skuld við SPRON sem sé nú hjá Nýja Kaupþingi banka hf. og sé nú viðskiptabanki hans.

Þá tekur kærandi fram að umrætt lán við SPRON hafi verið mun lægra en væntanlegt lán frá kærða.

IV. Sjónarmið kærða

Kærði greinir frá því að synjunin byggist á skilyrði um ábyrgð frá fjármálastofnun sem sett sé í 11. gr. reglugerðar um ÍLS-veðbréf og íbúðabréf, nr. 522/2009, með síðari breytingum, sbr. 1. gr. reglugerðar nr. 402/2009, og telur kærði sér ekki heimilt að víkja frá.

Áskilnaður í reglugerð um bankaábyrgð byggist einkum á öryggissjónarmiði, þ.e. að takmarka tapshættu kærða og vera ígildi greiðslumats lántaka. Áskilnaði um bankaábyrgð sé einnig ætlað að örva framkvæmdahraða og þar með auka líkur á því að byggingaraðili ljúki framkvæmdum en kærði láni allt að 80% af endurstofnverði eigna við fokheldi. Kærði telur skilyrðið fortakslaust og ekki háð mati á aðstæðum lántaka.

V. Niðurstaða

Málskot kæranda er reist á 1. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál, nr. 44/1998. Hlutverk kærunefndar húsnæðismála er að skera úr ágreiningsmálum er kunna að rísa vegna ákvarðana Íbúðalánasjóðs og húsnæðisnefnda, sbr. 1. mgr. 41. gr. laganna.

Þegar umsókn kæranda barst kærða með bréfi dagsettu 13. ágúst 2009 var í gildi reglugerð um ÍLS-veðbréf og íbúðabréf, nr. 522/2004, með síðari breytingum, og er 11. gr. hennar svohljóðandi:

Lánveiting til byggingaraðila er háð því skilyrði að hann leggi fram ábyrgð frá viðurkenndri fjármálastofnun. Ábyrgðin verður að gilda þar til væntanlegur íbúðarkaupandi, sem Íbúðalánasjóður samþykkir, yfirtekur ÍLS-veðbréfið. Falli ábyrgð niður er heimilt að gjaldfella lánið.

Kærunefnd húsnæðismála telur með vísan til framangreinds ákvæðis reglugerðar nr. 522/2004, með síðari breytingum, ekki efni til að gera athugasemdir við afgreiðslu Íbúðalánasjóðs.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Hin kærða ákvörðun stjórnar Íbúðalánasjóðs um synjun um undanþágu frá bankaábyrgð vegna A ehf. er staðfest. 

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Vífill Oddsson