Mál nr. 8/2002

X og Y gegn félagsmálanefnd Árborgar

6.9.2002

Föstudaginn 6. september var á fundi kærunefndar húsnæðismála tekið fyrir mál nr. 8/2002:

X og Y

gegn

félagsmálanefnd Árborgar

og kveðinn upp svohljóðandi

Ú R S K U R Ð U R:

X og Y, hafa með kæru, dags. 7. maí 2002, skotið til kærunefndar húsnæðismála synjun félagsmálanefndar Árborgar frá 26. mars 2002 að staðfesta umsókn um viðbótarlán, sbr. 9. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998.

I.         Málsmeðferð

Kærunefnd húsnæðismála leitaði eftir eftirfarandi gögnum: Greinargerð félagsmálanefndar Árborgar, dags. 3. júní 2002.

Kærendum var sent afrit greinargerðarinnar og gefinn kostur á að gera athugasemdir, en þær bárust með bréfi kærenda, dags. 15. júlí 2002.

Kærunefnd húsnæðismála hefur tekið mál þetta fyrir á fundum sínum, 10. júní, 21. júní, 16. ágúst sl. og tók það til úrlausnar í dag.

II.      Helstu málsatvik og kæruefni

Kærendur sóttu um viðbótarlán hjá húsnæðisdeild félagsþjónustu Árborgar til kaupa á íbúð. Í svari húsnæðisdeildarinnar, dags. 12. mars 2002, kemur m.a. fram að samkvæmt skattframtölum fyrir árin 1999, 2000 og 2001, sem fylgdu umsókn, kemur fram að tekjur þeirra séu samtals 3.555.045 kr. Er það 86.045 kr. yfir viðmiðunarmörkum, en þau eru 3.469.000 kr. Húsnæðisdeildin taldi að undanþáguákvæði 7. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998 eigi ekki við í máli þessu.

Kærendum skutu ákvörðun húsnæðisdeildar félagsþjónustu Árborgar til félagsmálanefndar Árborgar og var ákvörðun húsnæðisdeildar staðfest með sömu rökum á fundi hennar 26. mars 2002.

Kærendur kærðu fyrrgreinda ákvörðun félagsmálanefndar Árborgar til kærunefndar húsnæðismála og óskuðu endurskoðunar á henni.

III.   Sjónarmið kærenda

Afstaða kærenda er byggð á kæru, dags. 7. maí 2002, og athugasemdum við greinargerð félagsmálanefndar Árborgar, dags. 3. júní 2002. Í kærunni kemur m.a. fram að kærendur telja að þau falli undir undanþáguákvæði vegna tekjumarka. Telja þau að þau búi við ófullnægjandi húsnæðisaðstæður og mikla greiðslubyrði lána. Í umsókn kemur fram að kærendur eigi ekki fjármagn til að greiða milligjöf vegna kaupa á fasteign.

Í bréfi kærenda, dags. 3. júní 2002, kemur einnig fram að þegar kærendur hafa greitt skuldir um hver mánaðarmót eigi hafi þau á bilinu 20.000 til 30.000 kr. til framfærslu. Þau séu í leiguhúsnæði, en hafi borgað lága leigu. Þau búa í 45 fermetra ósamþykktri kjallaraíbúð, en þau hafi ekki efni á dýrara leiguhúsnæði.

IV.    Sjónarmið varnaraðila

Nefndinni barst greinargerð félagsmálanefndar Árborgar, dags. 3. júní 2002, vegna kærunnar. Í fyrrgreindri greinargerð er m.a. gerð grein fyrir því að meðaltekjur kærenda undanfarin þrjú ár séu vel yfir þeim tekjumörkum sem fram koma í 5. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998. Í greinargerðinni kemur einnig fram að félagsmálanefnd Árborgar hafi sett sér starfsreglur um staðfestingu viðbótarlána til íbúðarkaupa samkvæmt 2. mgr. 4. gr. reglugerðar um viðbótarlán. Á þeim tíma sem umsókn kærenda var til meðferðar hjá félagsmálanefnd Árborgar var farið eftir starfsreglunum um veitingu viðbótarlána til íbúðarkaupa sem samþykktar voru í bæjarstjórn Árborgar 12. janúar 2000. Við setningu reglnanna var m.a. miðað við ákvæði 30. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998, þar sem fram kemur að við veitingu viðbótarlána skuli höfð hliðsjón af fjölskyldustærð, eignum, tekjum, íbúðarstærð og stærð húsnæðis, sbr. 2. mgr. 4. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998.

Hvað varðar sérstaklega umsókn kærenda þá kemur fram í greinargerð félagsmálanefndar Árborgar að hún hafi verið tekin til meðferðar í samræmi við starfsreglur félagsmálanefndar Árborgar. Við mat á umsókninni hafi komið í ljós að kærendur voru vel yfir tekjumörkum. Ekki var talið að þau féllu undir undanþáguákvæði 7. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998, sem kveður á um undanþágur vegna mikillar skuldsetningar, atvinnuleysis, veikinda eða ófullnægjandi húsnæðis.

V.                 Niðurstaða

Málskotsheimild kærenda er reist á 1. mgr. 42. gr. laga um húsnæðismál nr. 44/1998, sbr. lög nr. 77/2001 og 18. gr. reglugerðar nr. 783/1998 um viðbótarlán, með áorðnum breytingum.

Málið varðar þá ákvörðun félagsmálanefndar Árborgar að synja kærendum um að mæla með veitingu viðbótarláns, sbr. 9. gr. reglugerðar um viðbótarlán
nr. 783/1998. Kærendum var synjað vegna of hárra tekna, þ.e. að tekjur þeirra séu yfir þeim tekjumörkum sem kveðið er á um í 5. gr. reglugerðar um viðbótarlán,
nr. 783/1998, með áorðnum breytingum.

Þau lagaákvæði sem gilda um viðbótarlán eru í VII. kafla laga um húsnæðismál
nr. 44/1998, einnig hefur verið sett reglugerð um viðbótarlán sem er nr. 783/1998. Samkvæmt fyrrgreindum lagaákvæðum og reglugerð er gert ráð fyrir að einstaklingar leiti til hlutaðeigandi húsnæðisnefndar og óski eftir staðfestingu húsnæðisnefndar á rétti til viðbótarláns. Það er því í verkahring húsnæðisnefnda að meta hvort umsækjandi uppfylli skilyrði til að fá viðbótarlán.

Félagsmálanefnd Árborgar tók ákvörðun í máli þessu. Samkvæmt 1. gr. stjórnsýslulaga, nr. 37/1993, taka lögin til þess þegar stjórnvöld taka ákvarðanir um rétt eða skyldu manna. Ákvörðun húsnæðisnefnda skv. 30. gr. laga um húsnæðismál, nr. 44/1998, og 9. gr. reglugerðar um viðbótarlán, nr. 783/1998, sem fjallar um það hvort umsækjandi eigi rétt á viðbótarláni er slík stjórnvaldsákvörðun. Líta verður svo á að við meðferð mála af því tagi sem hér um ræðir beri að gæta ákvæða stjórnsýslulaga eftir því sem við getur átt.

Fyrir liggur í gögnum málsins að kærendur eru vel yfir þeim tekjumörkum sem um getur í 5. gr. reglugerðar um viðbótarlán nr. 783/1998, með áorðnum breytingum. Í 1. mgr. 7. gr. sömu reglugerðar er kveðið á um eftirfarandi:

Húsnæðisnefnd er heimilt að veita umsækjanda, sem hefur tekjur og/eða eignir fyrir ofan tilgreind mörk 5. og 6. gr. undanþágu frá tekju- og/eða eignarmörkum á grundvelli mats á högum hans svo sem vegna mikilla skuldsetninga, atvinnuleysis, veikinda eða ef hann býr við ófullnægjandi húsnæðisaðstöðu.

Kærunefnd húsnæðismála telur með vísan til gagna málsins að unnt sé að fallast á það mat félagsmálanefndar Árborgar að kærendur falli ekki undir ofangreinda undanþágu frá tekjumörkum.

Ekki verður séð af gögnum málsins að meðferð umsóknar kærenda hafi verið ábótavant eða að mat varnaraðila hafi verið ólögmætt eða andstætt lögum um húsnæðismál nr. 44/1998 eða reglugerðum byggðum á þeim lögum. Að öllu þessu virtu verður að telja að synjun félagsmálanefndar Árborgar í máli þessu hafi verið réttmæt og því ekki efni til að fella hana úr gildi.

Ú R S K U R Ð A R O R Ð :

Kröfu X og Y um að felld verði úr gildi synjun félagsmálanefndar Árborgar frá 26. mars 2002 um að mæla með veitingu viðbótarláns er hafnað.

Þuríður Jónsdóttir, formaður

Ástráður Haraldsson

Vífill Oddsson